W roku założenia nowego klubu rugbiści kadeci awansowali do finałów XIII OSM.
W meczu o brązowy medal siedleccy zawodnicy pokonali Budowlanych Lublin 9:6. Natomiast juniorzy odpadali rozgrywek o mistrzostwo Polski. Najskuteczniejszym zawodnikiem Turnieju Przyjaźni w Gdańsku został Dariusz Jaroszewicz, który zdobył 46 punktów. W Pucharze Polski seniorzy pokonali 10:6 Ogniwo Sopot, ale przegrali w ćwierćfinale 13:17 z Juvenią Kraków.
Nawiązany został kontakt ze Slavią Praga (VIS wygrał dwa mecze 54:0 i 18:0). Doskonale spisał się pierwszy zespół, który awansował do I ligi. Siedlczanie wygrali też Młodzieżowe Mistrzostwa Polski, a Polski Związek Rugby wybrał Henryka Niedziółkę Trenerem Roku 1986.
Bez wątpienia najlepszy dla siedleckich rugbistów był 1987 rok. Sezon rozpoczęli seniorzy od zwycięstwa nad Śląskiem Ruda Śląska w 1/8 finału Pucharu Polski. 29 marca VIS rozegrał premierowy mecz w ekstraklasie, ulegając w Łodzi Budowlanym 3:24. Liga podzielona była wiosną na dwie grupy, a siedlczanie zajęli w swojej piąte miejsce i jesienią grali w finale B. 16 sierpnia odnieśli pierwsze zwycięstwo w ekstraklasie, pokonując 12:8 Budowlanych Łódź. Ostatecznie zajęli w I lidze siódme miejsce. Sprawili także niespodziankę w Pucharze. W finale przegrali 9:45 z mistrzem kraju Ogniwem Sopot.
Kadeci zakwalifikowali się do finałów XIV OSM, w eliminacjach wygrali grupę i stanęli przed szansą zdobycia złotego medalu. VIS pokonał Orkana 13:10 i zdobył trzeci tytuł mistrza Polski. Dariusz Danilczuk został najskuteczniejszym zawodnikiem, zdobył 50 punktów.
Bez problemów do finałów MP awansowali juniorzy. Pokonując Bobrka, Orkan, Budowlanych Olsztyn i w finale Budowlanych Łódź (9:5). Był to czwarty tytuł mistrza kraju, a Dariusza Jaroszewicza wybrano najlepszym zawodnikiem młyna.
Po licznych sukcesach zimnym prysznicem okazał się 1988 rok. Seniorzy po dwumeczu z Czarnymi Bytom awansowali do ćwierćfinału PP, a następnie zostali wyeliminowani przez AZS AWF Warszawa. W I lidze VIS zajął dziewiąte miejsce i utrzymał się w ekstraklasie dzięki wygranej w barażu z Budowlanymi Olsztyn. Na pociechę siedlczanie otrzymali Puchar Fair Play za czystość gry (tylko dwie żółte kartki). Bez medalu z XV OSM wrócili kadeci, którzy zajęli czwarte miejsce. Piątą lokatę zajęli w MP juniorzy. Jedynym sukcesem było trzecie miejsce w Ogólnopolskim Turnieju Szkolnym Młodzików i Żaków.
Do 1989 roku wszystkie grupy szkoleniowe prowadził trener Henryk Niedziółka. Ostatecznie wiosną ustalono, że pierwszy zespół obejmie Jerzy Matwiejczuk, a Niedziółka zajmie się szkoleniem młodzieży. W wyniku reorganizacji rozgrywek, liga została podzielona na cztery grupy po cztery drużyny. VIS trafił do grupy A z AZS AWF Warszawa i Budowlanymi Lublin (Legionovia wycofała się). Siedlczanie wygrali tylko jeden mecz z AZS AWF i z trzeciej pozycji w grupie zostali zdegradowani do II ligi. Jesienią VIS nie wykorzystał szansy powrotu do ekstraklasy, zajął III miejsce, a prawo do barażu miały dwa pierwsze kluby.

Dopiero siódme miejsce wywalczyli kadeci w finałach XVI OSM, a juniorzy piąte w MPJ. Pozytywem było zdobycie przez Grzegorza Radzimirskiego tytułu najskuteczniejszego zawodnika OSM (46 pkt). Wyróżnienie otrzymał trener Niedziółka, znalazł się w dziesiątce zwycięzców 14 edycji ogólnopolskiego konkursu „Honorowa Trybuna Trenera – Wychowawcy Młodzieży”.
Jakie były przyczyny kryzysu siedleckiego rugby? Było ich kilka. Niedawni medaliści MP po założeniu rodzin szukali pieniędzy. A tych w rugby nie było. Powodem był brak własnego boiska, zawodnicy trenowali obok amfiteatru, na łąkach lub na boisku jednostki wojskowej, a te do rugby się nie nadawało. Zaś trener straci entuzjazm jaki mu towarzyszył w pierwszych dziesięciu latach pracy.
W 1990 roku Niedziółka prowadził wszystkie zespoły. Juniorzy zajęli podczas MP ósmą lokatę, a kadeci zdobyli brązowe medale XVII OSM. 27 maja RKS VIS był organizatorem meczu w ramach Pucharu FIRA grupy A pomiędzy Polską a ZSRR (porażka 12:31).
Odmłodzony zespół seniorów wygrał w II lidze wszystkie mecze i awansował do Ekstraklasy. Po rundzie wiosennej sezonu 1991 seniorzy zajmowali w I lidze przedostatnie miejsce. Z kolei jesienią występowali już bez swoich najstarszych zawodników, grających w młynie Tomasza Barczaka i Waldemara Buczkowskiego, którzy zakończyli karierę.
Podczas XVIII OSM czwarte miejsce zajęli kadeci. Również młodzicy wywalczyli czwarte miejsce w mającym rangę MP turnieju, dalej bo na szóstyej lokacie uplasowali się juniorzy.
11 października 1991 roku odbyło się spotkanie organizacyjne Klubu Sportowego MOSiR, który w oparciu o statut chciał prowadzić m.in. sekcję rugb przejętą z RKS VIS. Cztery dni później zwołano ostatnie posiedzenie zarządu VIS, który po uchwaleniu przekazania sekcji rugby i piłki siatkowej do KS MOSiR na czas nieokreślony zawiesił działalność.
źródło: własne / archiwum Sławomira Kindziuka; foto: zbiory Jacka Wierzbickiego






















